„I Beat the Blues - i straciłem 40 funtów!” - Czerwiec 2022

Krista Smart, 36

Nauczyciel gimnazjum



Alberta, Kanada

Wysokość: 5 stóp 6 cali

Waga początkowa: 179 funtów



Obecna waga: 140 funtów

Stracone funty: 39

„Zawsze byłem zwolennikiem aktywności”.



Nigdy nie martwiłem się zbytnio o swoją wagę. Gram w drużynie curlingowej (to jak shuffleboard na lodzie) odkąd skończyłem 8 lat. W wieku 20 lat ważyłem zdrowe 135 funtów i dobrze się czułem w spodniach w rozmiarze 8. Mieszkałem w Arizonie z moim chłopakiem Duncanem, z którym spotykałem się od liceum i dla przyjemności jeździliśmy na rowerze, wędrowaliśmy, graliśmy w golfa i spacerowaliśmy. Po ćwiczeniach zawsze czułem się fantastycznie i to sprawiało, że wracałem z powrotem.

„Zaczęliśmy walczyć, a ja zacząłem jeść”.

Po uzyskaniu tytułu magistra, aby zostać specjalistą ds. Trudności w uczeniu się w 1998 r., Duncan i ja wróciliśmy do naszego rodzinnego miasta w Kanadzie, kupiliśmy razem dom i zaczęliśmy rozmawiać o małżeństwie. Ale w głębi duszy miałem poważne obawy co do naszego związku. Codziennie zaczęliśmy się sprzeczać o tak drobne sprawy, jakDlaczego nie zapytałeś mnie, jak minął dzień?Poza tym nie widywaliśmy się zbyt często, ponieważ Duncan dużo podróżował do pracy. Po 16 latach spędzonych razem żaden z nas nie chciał przyznać, że mogliśmy się odkochać. Wpadłem w depresję i przestałem o siebie dbać. Jedyne, co zrobiłem, to usiąść na kanapie i przekąsić coś - na frytkach, nachos i innych słonych potrawach, których pragnąłem. Kiedy był w domu, Duncan i ja spędzaliśmy razem jak najmniej czasu, ponieważ nieuchronnie zaczęliśmy się kłócić. Zawsze lubiliśmy wspólnie przygotowywać zdrowe obiady, ale gdy sprawy się rozpadały, gotowaliśmy wszystko, co było najszybsze, na przykład tłuste mrożone przystawki i makarony z sosem śmietanowym. Czułem, jak przybierają na wadze, a im więcej przytyłem, tym bardziej czułam się nieswojo. A ponieważ byłem przygnębiony, nasz związek ucierpiał jeszcze bardziej.

„Traciłem go - i siebie”.

Kontynuowaliśmy w ten sposób przez trzy lata. Nie wiedziałem już, kim jestem: kiedyś byłem energiczny i kochający zabawę; teraz byłem smutny i przygnębiony. Wchodzenie do sklepów i kupowanie większych rozmiarów stało się krępujące. Nie czułam, żebym mogła nosić modne ubrania z powodu dodatkowego ciężaru, który nosiłam. Duncan wciąż mówił mi, jak wspaniale wyglądam i nadal dbałem o niego i co on myśli - ale jednocześnie mu nie wierzyłem. Czułem się, jakbym tracił siebie i swojego partnera.

lo que tiene mucha proteína y nada de carbohidratos

„Moje zdrowie musiało być najważniejsze”.

W marcu 2003 roku pojechałem z rodziną na Hawaje. Później zobaczyłem swoje zdjęcia w krótkich spodenkach i podkoszulku i byłem przerażony. Wiedziałem, że przybrałem na wadze - w końcu mam teraz rozmiar 16 - ale dowód był bardziej dramatyczny na zdjęciach. Mniej więcej w tym samym czasie zaczęłam spotykać się z terapeutą, który zdiagnozował u mnie depresję sytuacyjną, co w zasadzie potwierdziło, że moje życie osobiste doprowadza mnie do załamania. Terapeuta powiedział mi, że zanim będę mógł odbudować swój związek, muszę czuć się dobrze ze sobą. Wspomniała, że ​​oprócz terapii może pomóc lek przeciwdepresyjny, ale ja chciałem spróbować obejść się bez leków.

Moja mama zaproponowała mi dołączenie do Curves. Była członkiem i uwielbiała łatwość realizacji programu: 30-minutowy cykl ćwiczeń Curves łączy aktywność sercowo-naczyniową i trening siłowy na maszynach. Poszedłem na konsultację, zważyłem się i prawie spadłem z wagi - ważyłem 179 funtów! Jak mogłem zyskać 40 funtów? Mimo to czułam się podekscytowana, aby zrobić pierwszy krok w kierunku uzdrowienia. Zacząłem ćwiczyć sześć dni w tygodniu. Moim głównym powodem do ćwiczeń było zdrowie psychiczne; utrata masy ciała była na drugim miejscu. W tym momencie Duncan i ja byliśmy jak obcy, ledwo rozmawiający i zupełnie odlegli, mimo że nadal mieszkaliśmy razem. Czasami robiłem obwód ze łzami w oczach, myśląc o moim związku. Ale trening pomógł mi oczyścić głowę, a uwolnienie się od stresu i smutku stało się uzależniające.

Ważyłem się co tydzień, a po dwóch miesiącach straciłem siedem funtów i jeden rozmiar spodni. Poczułem się ożywiony! Ćwiczenia poprawiały mój wygląd, ale utrata wagi dała mi odwagę do zajęcia się również moim zdrowiem fizycznym. Wtedy wyznaczyłem sobie cel utraty wagi: zejść do mojej pierwotnej wagi około 135 funtów.

„Musiałem wrócić do podstaw”.

Zaraz po tym, jak straciłem te siedem funtów, Duncan i ja oficjalnie rozstaliśmy się. W końcu przyznaliśmy, że odkochaliśmy się i że jest już za późno, aby to naprawić. Mimo wszystko nasze zerwanie było dla mnie druzgocące. Byłem z Duncanem od 15 roku życia; samotność była teraz przerażająca. Trudno było wstać z łóżka każdego ranka, ale wiedziałem, że mam dwie możliwości: dać się wciągnąć w otchłań depresji lub podążać dalej w kierunku mojego zdrowego celu. Więc powiedziałem sobie, że jedyne, co muszę robić każdego dnia, to iść do pracy i na siłownię. Moje zdrowie było jedyną rzeczą, nad którą czułem, że mam kontrolę, a przejęcie władzy dawało mi siłę. Zacząłem wracać do moich starych, zdrowych nawyków żywieniowych. Mam mnóstwo owoców i warzyw; Rano zjadłam jogurt i muesli, na obiad sałatkę lub kanapkę, a na obiad białko, ryż i warzywa. Nie było to trudne, ponieważ tak jadłem większość życia.

Straciłem pół funta do jednego funta tygodniowo, powoli i równomiernie, w ciągu następnych ośmiu miesięcy. Ludzie z Curves zachęcali mnie, żebym się tym zajął, a współpracownicy, przyjaciele i trenerzy na siłowni zauważyli, że utrata wagi zwiększyła moją pewność siebie. Zacząłem też chodzić w niedzielne poranki z moimi przyjaciółmi Debi i Cindy. Ponieważ każdy z nas miał trudne rzeczy w naszym życiu - u Cindy właśnie zdiagnozowano raka - te spacery stały się naszym specjalnym czasem na upust i dzielenie się. Takie było moje życie przez kilka następnych miesięcy: szedłem do pracy, potem w soboty chodziłem do Curves, a w niedziele spotykałem się z Debi i Cindy. W grudniu 2004 roku postawiliśmy sobie za cel przejście półmaratonu, który odbędzie się wiosną tego roku. W lutym wydrukowaliśmy harmonogram treningów i przygotowaliśmy go na kolejne 12 tygodni. W dzień maratonu czułem się, jakbym był w najlepszej formie w moim życiu. Przekroczyłem linię mety w niecałe trzy godziny, pokonując swój najlepszy czas treningu. To było najbardziej ekscytujące uczucie!

„Byłem bardzo wdzięczny, że znów czułem się dobrze”.

Po półmaratonie kontynuowałem marsz siłowy i treningi na Curves i nadal traciłem pół funta do jednego funta tygodniowo. Latem 2005 roku waga osiągnęła 140 funtów i nie ustąpiła. Minęły dwa lata, odkąd zacząłem, ale powoli i pewnie osiągnąłem wagę, jaką chciałem być. Wiedziałem, że wyglądam świetnie, ale po raz pierwszy od półtora roku też naprawdę dobrze się czułem. Wróciłem do bycia prawdziwym sobą, zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Moja energia rosła, a moja pasja do życia odnowiła się. Uwielbiałam chodzić do sklepów i przymierzać podkoszulki na ramiączkach i dopasowane dżinsy. Byłem gospodarzem 33. urodzin w moim nowym mieszkaniu pod hasłem „Nowy styl, nowe ciało, nowa kobieta”. Współpracownik pomógł przygotować moje plakaty „przed i po”. Po raz pierwszy naprawdę poczułem się niezależny i było to coś do świętowania.

„Teraz żyję pełnią życia!”

Utrzymuję utratę wagi od trzech lat. Nadal chodzę na siłownię cztery razy w tygodniu i staram się nie nadużywać. Jeśli wyjdę z dziewczynami i zjem talerz skrzydełek z kurczaka lub jeśli poczuję, że spodnie trochę mi się przylegają, poświęcę kilka dodatkowych minut na trening. Od tego czasu Cindy, Debi i ja wzięliśmy lekcje narciarstwa biegowego i dołączyliśmy do zespołu curlingowego. Podróżowałem też z plecakiem po Europie i Azji Południowo-Wschodniej. Nigdy nie miałbym energii, aby przejść przez te wycieczki, gdybym nadal miał 179 funtów! Moim następnym celem jest maraton siłowy i wiem, że pewnego dnia to zrobię. Jestem pewny, że powrócę do randek, ale cieszę się, że mogę iść do przodu w swoim życiu, niezależnie od tego, czy jestem singlem, czy z partnerem. Pięć lat temu bałem się, że nigdy nie powrócę do normalności. Teraz kocham swoje życie i nie mogę się doczekać tego, co czeka mnie w kolejnych drzwiach.

krista po utracie wagi Dzięki uprzejmości podmiotu

CZEGO SIĘ DOWIŁAŁA KRISTA:

1. Rób to, co kochasz.„Udział w drużynie curlingowej i chodzenie z koleżankami nigdy nie sprawia wrażenia ruchu, ponieważ jest fajny! Możesz towarzysko i dobrze się bawić, a przy tym spalać kalorie ”.

2. Nagradzaj siebie.„Kupiłam sobie nowe ubrania, żeby poklepać się po plecach z powodu utraty wagi, ale moją największą nagrodą było zorganizowanie sobie przyjęcia urodzinowego. Zasłużyłem na to, by być docenionym: przeszedłem przez trudny czas i przeniosłem swój umysł i ciało z powrotem w lepsze miejsce. I to było niesamowite!

3. Trzymaj śmieci poza zasięgiem.„Kiedy chodziłem do sklepu spożywczego, zaopatrywałem się w frytki, nachos i salsę. Jeśli tam siedzi, prawdopodobnie go zjem. Ale kiedy zacząłem tracić na wadze, przestałem kupować niezdrowe jedzenie. W ten sposób, kiedy nadeszło pragnienie, musiałem zejść z tyłka i iść go kupić, co wiedziałem, że raczej nie zrobię.

la mejor forma de orgasmo para los hombres

4. Ustaw cel.„Kiedy razem z przyjaciółmi zapisaliśmy się na półmaraton, musieliśmy poważnie potraktować niedzielne spacery. Zapłaciliśmy za rejestrację i chcieliśmy dobrze sobie radzić. Ta zachęta zmotywowała nas do kontynuowania tego.

5. Daj sobie spokój.„Kiedy raz w miesiącu wychodzę do baru sportowego, żeby obejrzeć mecze z koleżankami, nic mnie nie powstrzymuje przed przesadnym jedzeniem skrzydełek z kurczaka. Ale to jedyny raz, kiedy mogę sobie zaszaleć. Dopóki nie przesadzam z tym zbyt często, nie robię zbyt wiele krzywdy.

PODRÓŻ SWÓJ NASTRÓJ TRENING

  • Ten pośpiech, który Krista poczuła po treningu, pomógł jej wyrwać się z lęku.Badania pokazują, że ćwiczenia fizyczne mogą zmniejszyć objawy depresji o 47 procent. 'To poprawia nastrój chemikaliów' - mówi dr Tracy Greer, adiunkt w University of Texas South-Western Medical Center. „Ale musisz się pocić przez 30 minut przynajmniej trzy razy w tygodniu, aby uzyskać trwałe rezultaty”. Więcej wskazówek, jak używać ćwiczeń jako przełamania bluesa:
  • Rób dziecinne kroki.Według Kliniki Mayo, nawet 10 minut aktywności może przywrócić endorfiny i obniżyć napięcie. Greer twierdzi, że trening w trzech 10-minutowych interwałach jest tak samo skuteczny, jak jedna 30-minutowa sesja.
  • Pompa żelaza.Po 12-tygodniowym programie treningu siłowego prawie 90 procent kobiet z depresją kliniczną w badaniu Harvardu zgłosiło poprawę nastroju i nie spełniało już kryteriów depresji.
  • Uzyskaj zen.Joga może złagodzić depresję i zmniejszyć niepokój, mówi badanie przeprowadzone przez American College of Sports Medicine.