Uzdrawiająca moc przebaczenia

Co byś powiedział komuś, kto spowodował odmieniający twoje życie ból i cierpienie, gdybyś mógł stawić mu czoła twarzą w twarz? W październiku 2003 roku Katy Hutchison dostała taką szansę. Sześć lat po tym, jak Ryan Aldridge wykonał cztery kopnięcia w głowę męża, czyniąc ją wdową, Hutchison usiadła naprzeciwko Aldridge, wówczas 26-letniej, w sali konferencyjnej Matsqui Institution w Kolumbii Brytyjskiej. 42-letnia matka bliźniaków przyniosła i wręczyła mu małą książeczkę pod tytułemPoszukiwanie srebrnych podszewek,

Nie wszyscy rozumieli ten hojny czyn. „Było wiele presji, by szukać zemsty. Ludzie nie rozumieli, dlaczego miałabym mieć cokolwiek wspólnego z Ryanem - mówi. Jednak Hutchison, która szczęśliwie wyszła ponownie za mąż i mieszka w Victorii z synem i córką, obecnie 15-letnią, zdała sobie sprawę, że przebaczenie mu będzie kluczem do pomocy jej rodzinie w rozwoju. „Miałam przytłaczające wrażenie, że nie mogę pozwolić sobie na rozłączenie się ze zniszczeniami” - wyjaśnia. „Gdybyśmy nadal byli skazani na obwinianie Ryana, gdybyśmy zachowywali się tak, jak wielu ludzi tego pragnęło, nie znaleźlibyśmy się teraz w dobrym miejscu”.

Coraz większa liczba psychologów zgodziłaby się z nią. Okazuje się, że przebaczenie może pomóc zaleczyć głębokie rany i złagodzić ból przy płytszych ranach (powiedzmy, kiedy kumpel szuka pracy, którą chcesz). A nauczenie się odpuszczania drobnych wykroczeń może sprawić, że będziesz lepiej radzić sobie z poważniejszymi wykroczeniami, mówi dr Fred Luskin, współzałożyciel i dyrektor Projektu Przebaczenia Uniwersytetu Stanforda. „Przebaczenie jest jak mięsień: kiedy ćwiczysz na mniejszych rzeczach, zdobywasz umiejętność radzenia sobie z większymi” - wyjaśnia Luskin. „Nauka praktykowania tego dzisiaj może sprawić, że będziesz bardziej odporny na przyszłe zranienia”.

Badania sugerują, że poczujesz się lepiej tu i teraz. „Jednak ludzie, których uczy się wybaczać, stają się mniej źli, bardziej pełni nadziei, mniej niespokojni, mniej zestresowani i bardziej pewni siebie” - mówi Luskin. „Uczą się nawet bardziej lubić siebie”. I nie musisz opanowywać wybaczania, aby poczuć się bardziej sprawnym psychicznie. `` Odkrywamy, że jeśli ludzie są w stanie zrobić krok w kierunku wybaczenia, jeśli ich serce jest w stanie złagodzić niektóre z nich i odczuwają nieco mniej urazy, następuje znaczna poprawa ich zdrowia emocjonalnego '' - mówi dr Robert Enright, autor. zPrzebaczenie to wybóri pionier w tej dziedzinie.

Więcej dobrych wiadomości: korzyści wykraczają poza psychologiczne. Tak jak naukowcy wykazali, że żywienie negatywnych emocji, takich jak poczucie winy, złość i wrogość (te, które odczuwamy, gdy żywimy urazę) może uszkodzić nasz układ sercowo-naczyniowy, nerwowy i odpornościowy, badania odkrywają dowody na to, że praktykowanie przebaczania (zasadniczo, uwalnianie tych toksycznych uczuć) może również w znaczący sposób poprawić zdrowie fizyczne. Takie korzyści dla ciała obejmują:

Silniejsze serce.Przebaczenie może pomóc sercu odzyskać siły po wysiłku: studium wJournal of Behavioral Medicineodkryli, że skoki ciśnienia krwi, których doświadczamy podczas stresujących sytuacji, szybciej wracały do normy u osób, które bardziej wybaczały zdradę. Mieli też niższe ciśnienie krwi. Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Wisconsin-Madison wykazały, że ludzie żywiący urazę mieli więcej problemów z sercem niż ci, którzy wybaczali. Nawet wyobrażenie sobie aktu wybaczenia może pomóc: kiedy 71 badanych w badaniu powiedziano, aby myśleli o rezygnacji z narzekania, poprawiło się ich funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego i nerwowego; mieli również mniejsze napięcie mięśni twarzy.

Zdrowszy układ odpornościowy.Poziom immunoglobuliny A (przeciwciała, które pomaga zwalczać infekcje, takie jak przeziębienie i grypa) podniósł się u uczestników badania po tym, jak naukowcy z Institute of HeartMath w Boulder Creek w Kalifornii poprosili ich, aby przez pięć minut zastanawiali się nad sytuacją, która wywołała niepokój złość, frustracja i uraza - a efekt utrzymywał się do pięciu godzin. Przywołanie uczucia współczucia wobec osoby lub sytuacji przez ten sam czas znacznie podniosło poziom IgA.

¿Qué tan pronto puede hacerse una prueba de embarazo después de la iui?

Mniej bólów głowy.Po cotygodniowych zajęciach z przebaczania 27 procent uczniów zgłosiło rzadziej bóle głowy.

Ulga w bólu pleców.W małym badaniu pacjentów z przewlekłymi bólami dolnej części pleców przeprowadzonym w Duke University Medical Center ci, którzy byli bardziej wyrozumiali, cierpieli mniej bólu. Drugie badanie wykazało, że uczenie cierpiących na praktykowanie buddyjskiej medytacji miłującej dobroci (mającej na celu przekształcenie gniewu we współczucie) przez osiem tygodni spowodowało znaczny spadek bólu - a im częściej praktykowali go w ciągu dnia, tym większa ulga była dla nich.

Chcesz udać się w rok 2009 bez toksycznych uraz? Niektórzy psychologowie uważają, że większość ludzi przechodzi przez cztery fazy, aby dojść do przebaczenia; przedstawiliśmy je tutaj. Nie musisz zajmować się każdym z nich w tej kolejności lub wszystkimi z dnia na dzień - proces nie zawsze jest szybki, a nawet logiczny. Ale jeśli doznałeś urazu, musisz się pogodzić, czytaj dalej, a będziesz na najlepszej drodze do zdrowszego, szczęśliwszego Nowego Roku.

1. Przyznaj się: jesteś ranny!
Jeśli doświadczyłeś bezsensownej tragedii, tak jak Hutchison, naturalnie reagujesz intensywnymi emocjami: wściekłością, udręką, wrogością. Ale kiedy zrani cię coś mniej zagrażającego życiu - powiedzmy, twoja teściowa krytykuje twoje wakacje (aż do pościeli) rok po roku - możesz uznać, że trudniej jest przyznać się do swoich uczuć. „Trudno jest zaakceptować, że ktoś ma nad tobą taką władzę” - wyjaśnia Enright. Możesz czuć się zawstydzony lub winny z powodu złości lub próbować ukryć emocje. Ale tłumienie tlącej się urazy nie oznacza, że w końcu się skończy. Małe badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Wisconsin-Madison sugeruje, że te uczucia mogą wywołać i zaszkodzić innym obszarom twojego życia: badacz odkrył, że rozwiedzione matki, które były mniej skłonne do wybaczania swoim byłym małżonkom, były bardziej surowe i negatywne, gdy dyscyplinowały swoje dzieci .

Możesz nieświadomie utrzymywać stare rany na wolnym ogniu, oferując `` fałszywe przebaczenie '' - w istocie twierdzenie, że coś złego się nie wydarzyło, to nic wielkiego lub że masz z tym koniec, podczas gdy w rzeczywistości tak nie jest. Ponad dziesięć lat temu ojciec Mary przeprosił ją za romans. „Myślałem, że mu wybaczyłem” - mówi 33-letni analityk biznesowy z Croton-on-Hudson w stanie Nowy Jork. Ale jej prawdziwe uczucia ujawniły się na krótko przed własnym ślubem, kiedy przechodziła terapię przedślubną. Pewien ksiądz powiedział, że przyjęcie przeprosin jest tak samo ważne, jak ich złożenie. „Zdałam sobie sprawę, że tak naprawdę nigdy nie zrobiłam tego kroku, by wybaczyć mojemu tacie” - mówi Mary. Postanowiła z nim porozmawiać, kiedy wróci do domu - i wtedy stało się oczywiste, że stary ból wciąż tam jest. „Nie mogłam tego zrobić” - mówi Mary. - Po prostu nie byłem gotowy.

Enright mówi, że szczególnie trudno jest przyznać, że zranił cię ktoś, kogo kochasz i któremu ufasz, na przykład rodzic. „Mój tata zawsze malował doskonały obraz naszej rodziny, prawie do skrajności” - mówi Mary. „Trudno było naprawdę zatopić się w tym, że nigdy nie byliśmy doskonali”. Ale uznanie i wyrażenie tego rozczarowania pozwoliło jej iść dalej. Kilka miesięcy po rozpoczęciu własnego małżeństwa „w końcu rozmawiałem na ten temat z tatą i byłem w stanie przyznać się do bólu. Odpowiedziałem: „Przebaczam ci”. Zdałam sobie sprawę, że popełnił błąd i to było w porządku - mówi. „Po ślubie lepiej rozumiem, co dzieje się w związku. Widzę go mniej jako tatę, który mnie skrzywdził, a bardziej jako osobę pełnowartościową ”.

Ćwiczenie, które pomoże Ci uświadomić sobie, jak naprawdę myślisz o zdradzie: napisz list (taki, którego nie zamierzasz wysłać, abyś mógł być brutalnie szczery) do osoby, która cię skrzywdziła. Uwzględnij listę wszystkiego, co kosztowało cię jego lub jej zło, jak długotrwały gniew cię krzywdzi teraz i co może ci zrobić w przyszłości. Pomoże ci to zaakceptować to, co się stało, opłakiwać straty i zachęcić do odpuszczenia i pójścia dalej.

sangre marrón a las 6 semanas de embarazo

Jeśli myśl o ponownym otwarciu starej rany sprawia, że się wzdrygasz, niech cię to uspokoi: eksperci twierdzą, że ból związany z chwilowym powrotem do bólu z przeszłości jest znacznie mniej rozdzierający niż trzymanie się go i nigdy nie przyznanie się do tego.

2. Zdecyduj: jesteś gotowy, aby odejść.

Dla niektórych osób podjęcie decyzji o uwolnieniu się od złości i zgorzknienia może wydawać się szczególnie ryzykowne. „Jeśli ktoś bardzo cię zranił, możesz obawiać się, że wybaczenie mu oznacza narażenie się na więcej nadużyć” - wyjaśnia Enright. „Na przykład osoby, które przeżyły kazirodztwo lub maltretowane kobiety, obawiają się, że zakończenie urazy do sprawcy oznacza powrót do sytuacji lub związku, które mogą być dla nich bardzo niebezpieczne”.

Przebaczenie nie jest pojednaniem. Nie jest to tolerowanie nieuprzejmości, rezygnacja z zranionych uczuć, zapominanie o tym, co się stało, ani usprawiedliwianie kogoś z wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny. Decyzja o przebaczeniu nie oznacza, że nie chronisz siebie. „Możesz wybaczyć bez ponownego zaufania” - mówi Enright. A przebaczenie nie oznacza, że nie możesz szukać sprawiedliwości. „Jeśli przestaniesz wściekać się na kogoś, kto potrącił twój samochód, nie oznacza to, że nie wręczasz mu rachunku”.

Kiedy już podejmiesz decyzję o przebaczeniu, zrób krok, aby zaznaczyć swój zamiar. Zaproś swoją hiperkrytyczną teściową, aby przyniosła jedno ze swoich dań na następne spotkanie świąteczne. Jeśli dusisz u kumpla, weź poradnik o związkach. Robienie czegoś konkretnego będzie symbolizować, że zmieniasz swoją sytuację i idziesz naprzód. Kiedy 40-letnia Dawn postanowiła popracować nad wybaczeniem ojcu przez dziewięć lat wykorzystywania seksualnego, fizycznego i emocjonalnego, napisała do niego list - taki,zrobiłwysłać. „Starałem się wyjaśnić, że nie powiedziałem, że to, co zrobił, było w porządku” - mówi pisarz z Los Angeles. - Wyjaśniłem, że otrzymanie pomocy będzie dla niego sposobem na wzięcie odpowiedzialności za swoje czyny i podałem kilka nazwisk osób, do których mógłby zadzwonić. Pisanie to było jak albatros, który w końcu podniósł się z moich pleców.

3. Zmień ramy: zobacz historię z ich strony.
Wielu z nas pogrąża się w urazie, nawet jeśli naprawdę chcemy się z tym uporać, ponieważ wciąż powtarzamy w głowach ten sam gorzki scenariusz na temat tego, co się stało. Zrewiduj tę historię, aby zawrzeć kilka szczegółów na temat tego, dlaczego osoba, która cię skrzywdziła, mogła to zrobić, i możesz pomóc sobie uwolnić się od tego impasu.

Nie chodzi o to, że usprawiedliwiasz lub zmieniasz to, co zostało zrobione - po prostu kultywujesz odrobinę empatii dla tej osoby, aby móc traktować jej zachowanie mniej osobiście. Rachael, 24-letnia studentka z Kansas City, KS, zadzwoniła do swojej młodszej siostry, Emily, krzycząc, gdy dowiedziała się, że Emily ukradła kartkę świąteczną wypchaną banknotem 50 dolarów - prezent dla Rachael od ich babci. „Byłam taka zła, jak:„ Żartujesz sobie ze mnie? ”- wspomina Rachael. Kiedy jednak się uspokoiła, mówi: `` Zacząłem słuchać Emily, małych rzeczy, które mówiła, takich jak: `` Nie wiem, co jest ze mną nie tak '' i `` Nie wiem, dlaczego to robię ''. to.' W tym momencie zdałem sobie sprawę, że chodzi o coś większego. Nie chodziło o mnie, o nasz związek ani o pieniądze - miała ciężki czas na studiach. Zgubiła się. Identyfikowanie się z bólem jej młodszej siostry pomogło usunąć to uczucie goryczy, zastępując je czułością wobec siostry. „Ja też popełniłam sporo błędów” - mówi Rachael. „Udało nam się to naprawić. Wie, że ją kocham. Nawet mi odpłaciła.

Lee, 33-letni asystent wykonawczy w firmie finansowej, przez dwa miesiące pracował pod opieką protekcjonalnego menedżera. „Wysyłał mi 30 lub 40 bezsensownych e-maili dziennie. Kiedy pytałem go, czego ode mnie oczekuje, odpowiadał takim tonem, jak: „Co się z tobą dzieje?”. Czułem się głupio ”- mówi Lee z Norwalk, CT. Jej ból przekształcił się we wrogość, kiedy zdała sobie sprawę, że prosił o raporty, które nawet nie istniały. Ale jego wpadki dały Lee wskazówki, co się dzieje. „Był tylko menadżerem pierwszego roku. Inna dziewczyna walczyła o jego stanowisko. Walczył - uświadomiła sobie. Lee posadził go i dał mu możliwość naprawienia sytuacji. Powiedziałem: „To są rzeczy, z którymi zmagam się w pracy z tobą”. Nadal czasami się zsuwa, ale jeśli jest bolesny, pociągam go do odpowiedzialności. Nie zabieram tego ze sobą do domu ani nie próbuję już tego analizować.

Nie musisz konfrontować się ze swoim sprawcą, aby uporać się z problemem. (W wielu przypadkach - na przykład jeśli dana osoba zmarła - nie jest to nawet możliwe). Zamiast tego wyobraź sobie, jak dzieciństwo, przeszłość lub obecna sytuacja życiowa danej osoby mogły sprawić, że cię skrzywdziła (twoja teściowa dorastająca) być może z własną nadkrytyczną matką?). Jeśli potrzebujesz pomocy przy wypełnianiu luk, porozmawiaj z kimś, kto zna tę osobę lub jej sytuację. W przypadku poważnej traumy - na przykład mieszkania z rodzicem alkoholikiem - rozważ konsultację z terapeutą, grupą wsparcia lub poradnikiem. Ujawnisz możliwe przyczyny złego zachowania i zaczniesz dostrzegać stojącą za tym ludzkość. W porządku, jeśli zajmie ci trochę czasu, zanim w ogóle zechcesz zrozumieć, nie mówiąc już o współczuciu, komuś, kto cię zranił. „Nie ma harmonogramu przebaczenia” - mówi Luskin. „Każdy idzie we własnym tempie”.

4. Refleksja: co to za srebrna podszewka?
Dr Elizabeth R. Lombardo mówi, że wielu jej pacjentów nawet najbardziej niszczycielskie wydarzenia postrzega jako błogosławieństwo. „Byłbyś zaskoczony, jak często ludzie mówią mi:„ Cieszę się, że to się stało ”- mówi Lombardo, psycholog z Wexford w Pensylwanii, prowadzący prywatną praktykę. „Początkowo są pełni złości, ale kiedy idą dalej, przetwarzają te uczucia i wyruszają na ścieżkę do przebaczenia, zmienia to na lepsze spojrzenie na swoje życie”.

Odkrycie sensu cierpienia pomogło uwolnić 39-letnią Katherine od bólu zdrady jej byłego męża. Po ich rozwodzie dowiedziała się, że ukrywał fakt, że jest gejem przez całe sześcioletnie małżeństwo. Chociaż wtedy była zdruzgotana, dziś Katherine brzmi wdzięcznie: „Nawet gdybym mógł, niczego bym nie zmienił. Czuję, że nieważne, co się teraz stanie, dam sobie z tym radę. Przechodzenie przez to, co zrobiłam z moim mężem, uczyniło mnie silniejszą i bardziej współczującą. Jestem lepszą osobą. (I jest odciążona na wiele sposobów - od zerwania straciła 130 funtów).

Lara Robby

Aby znaleźć własną pozytywną stronę w trudnej sytuacji, Enright sugeruje zadanie sobie kilku pytań, takich jak: Czy nauczyłeś się czegoś ze swojego doświadczenia? Czy dzięki temu stałeś się silniejszą, wrażliwszą lub odważniejszą osobą? Katy Hutchison wyrzeźbiła dla siebie zupełnie nowe życie od czasu morderstwa męża; w 2006 roku wydała książkę o tragedii ptSpacer po północy, a teraz podróżuje po całym świecie, ucząc o znaczeniu przebaczenia. Ale nie musisz robić misji z osobistej decyzji, aby być bardziej wyrozumiałym. Po prostu stosuj go w razie potrzeby każdego dnia, a na pewno odniesiesz korzyści - możesz czuć się mniej zestresowany, lepiej radzić sobie z trudnymi wydarzeniami lub trochę swobodniej.

Mały test, aby sprawdzić, czy się tam dostałeś: spróbuj wykonać gest dobrej woli w kierunku kogoś, na kogo byłeś zły. Możesz być bezpośredni - powiedz, wysyłając „Gratulacje!” notatka dla przyjaciela, który poszedł (i dostał) twoją pracę. Możesz też zrobić coś bardziej okrężnego, na przykład uprzejmie skomentować osobę trzecią (na przykład powiedzieć swojej siostrze, że twoja teściowa dobrze radzi sobie z rozpieszczaniem dzieci) lub po prostu samemu sobie. Następnie zmierz swoją temperaturę emocjonalną. Zamiast czuć się urażonym, możesz po prostu czuć nadzieję, a nawet szczęście. „Na tym polega paradoks przebaczenia” - mówi Enright. „To jest coś, co robisz dla drugiej osoby, ale w konsekwencji sam korzystasz”.

„Wiele ofiar czuje się bezsilnych, ale przebaczenie przywróciło mi głos i pomogło mi iść dalej”.

Jak sobie wybaczyć

Osobie, której najtrudniej wybaczyć, jest często ta, którą widzisz w lustrze. Jak dać jej przerwę:

si un chico te da un regalo, ¿le gustas?

Masz poczucie winy?Jak często zastanawiasz się nad sytuacją, którą uważasz za swoją winę (codziennie, co miesiąc)? Ile szkód wyrządza (czy jesteś wyczerpany całonocnym rozmyślaniem o swoim udziale w nieudanym związku)? Czy zmieniło to twoje zachowanie (pomijanie dziewczęcych wieczorów z powodu komentarza skierowanego do przyjaciela)? Jeśli twoim życiem rządzi poczucie winy, musisz coś zmienić.
Miej litość!Wyobraź sobie przyjaciółkę, która zwierza się ci, że popełniła ten sam błąd. Jest mało prawdopodobne, że powiesz jej, żeby nadal się karała. Są szanse, że pomimo tego, co zrobiła, zobaczyłbyś ją jako kochaną osobę i zasugerowałaby, że przyznaje się do błędu i idzie dalej. Zasługujesz na to samo współczucie.
Zrób krok do przodu.Jeśli kopałeś się, ponieważ nie możesz trzymać się diety, zapisz się do grupy wsparcia utraty wagi. Jeśli wydajesz ponad swoje środki, potnij kartę kredytową. Zrób konkretny krok, który oznacza, że idziesz naprzód.
Zapytaj dlaczego.Głębokie kopanie, aby dowiedzieć się, dlaczego omijasz siłownię lub kłapiesz się z przyjaciółmi, może pomóc ci zobaczyć, że to nie tylko twoja „wina” - te sytuacje są zwykle bardziej skomplikowane. To, co źle się dzieje w naszym życiu, uczy nas więcej o nas samych niż doświadczenia, przez które przepłyniemy.