Jak to jest przestać próbować mieć dziecko po 77 000 dolarów leczenia niepłodności

Elsa Mora

Zeszłej wiosny, mój mąż Julio i ja zakopaliśmy zdjęcia naszych 24 pięknych embrionów i zasadziliśmy dereń, aby zaznaczyć to miejsce; dotarliśmy do miejsca, w którym potrzebowaliśmy uzdrowienia tak samo, jak chcieliśmy być rodzicami. Nikt nie mówi ci, jak opłakiwać stratę taką jak ta - nie ma żadnych rytuałów ani protokołów społecznych. Ale po spędzeniu czterech lat i 77 000 dolarów na naszej pogoni za dziećmi, wiedzieliśmy, że potrzebujemy jakiegoś zamknięcia.

Kiedy Julio i ja pobraliśmy się 10 lat temu, wcale nie byliśmy gotowi na bycie rodzicami. Byłem zawodowym flecistą, czekającym przy stolikach, by związać koniec z końcem, a on był szefem kuchni. Po latach otwierania restauracji i oszczędzania dla rodziny, zaczęliśmy próbować zajść w ciążę w wieku 38 lat. Zaledwie trzy miesiące po zaprzestaniu antykoncepcji skonsultowaliśmy się z lekarzem zajmującym się płodnością - nie mogłam pozbyć się wrażenia, że ​​coś jest nie tak. Próbowaliśmy IUI pięć razy, a następnie wykonaliśmy trzy rundy IVF po zdiagnozowaniu endometriozy. Trzy lata i siedmiu lekarzy później powiedziano nam, że jeden konkretny zestaw naszych genów nie jest zgodny. Nie jest to coś, co daje większości ludziom nadzieję, ale dla mnie tak: pomyślałem, że poprzez rozwiązanie tego problemu nasze problemy z płodnością zostaną w końcu rozwiązane. Zdecydowaliśmy się na dwie kolejne rundy IVF. Były to najbardziej bolesne doświadczenia w moim życiu, ponieważ na nich spływały wszystkie moje nadzieje. Żaden z nich nie działał.

¿Qué puedo hacer para la hinchazón?

W tym czasie moje emocje stały się surowe. Kiedyś musiałem wstać i wyjść z zajęć jogi po tym, jak ciężarna kobieta mówiła o tym, jak jej dziecko się porusza podczas medytacji. Julio też cierpiał. Prowadził pięć restauracji, a my spaliliśmy każdy zaoszczędzony cent. Ten krótki czas, jaki miał w domu, spędzał, opiekując się mną. Miałem paraliżujące ataki paniki, albo byłem odrętwiały - skorupa kobiety, którą poślubił. Ze względu na mój wiek stosowaliśmy leczenie w tak szybkich odstępach czasu, że nigdy nie było wystarczająco dużo czasu, aby w pełni przetworzyć naszą stratę.

Pamiętam, jak oglądałem US Open zeszłej jesieni, miesiące po zakończeniu leczenia, i szlochałem przez dwie godziny, kiedy tenisistka przegrała z powodu skurczów nóg. Nie chciała odejść, ja też nie. Ostatecznie wyczuwasz, kiedy osiągasz swój punkt wystarczający.

Dziś powoli się uzdrawiamy. Niepłodność daje dużo czasu na wyobrażenie sobie, jak będzie wyglądało twoje życie, gdy w końcu przyniesiesz dziecko do domu, aby głęboko połączyć się z pragnieniem rodzicielstwa. Marzyłem o dwójce dzieci i podróżowaniu do miejsc takich jak ojczyzna mojego męża, Salwador. Teraz jesteśmy tylko we dwoje, próbując pogodzić się z zupełnie inną przyszłością niż ta, którą sobie wyobrażaliśmy.

A co z tym drzewem, które zasadziliśmy? Umarł tej wiosny - początkowo denerwujący, ale udało nam się znaleźć humor w absurdalności tego wszystkiego. Teraz Julio i ja planujemy zdobyć nagrobek i zaprojektować wokół niego piękny ogród. Jesteśmy ocalałymi z bezpłodności, więc zmieniamy bieg i zaczynamy od Planu A? Żaden problem.

lindo tatuaje para niña en la muñeca

Żałoba to zniechęcająca praca, ale w miarę upływu czasu zdaję sobie sprawę, że sobie przez to radzę. Chociaż wiem, że przez resztę życia będę odczuwać pewien poziom smutku, mam nadzieję, że pewnego dnia znajdę pewną miarę spokoju. Jestem otwarty na wszelkie dobre rzeczy, które dopiero nadejdą.