Jestem samotną kobietą i też mam dość pracy emocjonalnej

PrzezAndrea Bartz13 października 2017 r

W zeszłym tygodniu, kiedy spokojnie i cierpliwie tłumaczyłem mojemu przyjacielowi, dorosłemu mężczyźnie, problemem nie było to, że nie mógł spędzać czasu poprzedniego wieczoru, ale raczej to, żenigdy mi nie powiedziałże nasze spotkanie się nie odbędzie, nagle zdałem sobie sprawę:To jest praca emocjonalna.

Kilka nocy później, kiedy googlowałem, próbując dowiedzieć się, którym pociągiem mógłby pojechać inny kolega, aby spotkać się z nami podczas naszej grupowej ucieczki na północ stanu? To też była praca emocjonalna.

W dniach po genialności Gemmy Hartley Bazar harfaraesej o pracy emocjonalnejstał się wirusowy, wspomniałem o tym innemu przyjacielowi - temu, który pracuje w mediach i czyta internet przez cały cholerny dzień - potem musiałem przerwać, aby wyjaśnić koncepcję, ponieważ nigdy o tym nie słyszał. Ukryłem swoją irytację, gdy go przyspieszyłem. Ponieważ wiesz, jak to idzie: emanuj frustracją, jesteś zrzędzoną, histeryczną kobietą.

Tak, jestem singlem, ale naprawdę mam dość wykonywania całej emocjonalnej pracy w moich związkach z mężczyznami.

PlikBazar harfaraesej wstrząsnął, ale w większości odbijał się echem odkreskówkaTo sprawiło, że zaczęliśmy myśleć i rozmawiać o podziale pracy emocjonalnej w gospodarstwie domowym w maju. Podsumowując, praca emocjonalna (zwana również „obciążeniem psychicznym”) to niefizyczna, w dużej mierze niewdzięczna praca, która wymaga kierowania życiem rodziny. (Definicja tego, ile jest warta, zmieniła się nieco od jej pierwotnego zastosowania badawczego, które skupiało się na pracy nad samoregulującymi się emocjami.) Dostrzeganie, zapamiętywanie, delegowanie, przewidywanie - to wszystko są niewidoczne, ale istotne elementy funkcjonowania Dom. I jak zauważyła francuska rysowniczka Emma i eseistka Hartley (i wielu innych pisarek feministycznych), te sprawy często niesprawiedliwie spadają na kobiety. Mężczyźni muszą zostać poproszeni o włączenie się; to kobiety mają w głowie wyimaginowane koło obowiązków lub listę rzeczy do zrobienia.

de donde vino el pastel de frutas

Przeczytałem te fragmenty i pomyślałem: „Mój Boże, niesprawiedliwość! Jestem pełen współczucia dla moich żonatych przyjaciół ”. Ale dlaczego obciążenie psychiczne jest omawiane tylko w kontekście małżeństw wykonujących wspólne obowiązki domowe? Jasne, nie zarządzam wspólnie domem z mężczyzną, ale robię o wiele więcej niż sprawiedliwy udział emocjonalnej pracy w moich związkach z przyjaciółmi, współpracownikami i randkami. To niewspółczuciepłonący we mnie jak zgaga; jest toempatia.

Jasne, nie zarządzam wspólnie domem z mężczyzną, ale robię o wiele więcej niż uczciwy udział emocjonalnej pracy w moich związkach z przyjaciółmi, współpracownikami i randkami.

todo lo que hay que saber sobre hacer ejercicio

Samotne kobiety robią to bardzo kurewsko i jesteśmy wykluczeni z tej rozmowy. Nie mam braci, ale jedna z przyjaciółek wskazała, że ​​to ona zawsze przypomina jej o urodzinach lub rocznicy rodzica. W mojej koedukacyjnej grupie przyjaciół zawsze kobiety organizują grupowe prezenty i przygotowują Doodles na przyszłe wypady. Jesteśmy niesprawiedliwie obarczeni tym, ale nie wolno nam o tym mówić. A utrzymywanie tego jest, jeśli już, kolejnym irytującym drenażem mojej energii.

Oczywiście, gdy nie masz dzieci, do wykonania jest znacznie mniej pracy emocjonalnej. Oczywiście, jeśli masz dzieci - maleńkie czujące istoty otoczone chmurą zadań do wykonania i niewielką zdolnością do samodzielnego ich wykonania - zarówno ty, jak i twój partner, dzieje się więcej. Ale nie jestem pewien, czy to samo dotyczy par, które po prostu mieszkają razem; jeśli już, teraz maszdwamyśli, aby podzielić się ciężarem odpowiadania na zaproszenie na ślub, przeszukiwania hoteli i ustalania, który czas lotu jest najlepszy. Ale podczas gdy teoretycznie średnie obciążenie emocjonalne pracą pary na osobę spada, w praktyce kobieta często utknie, wykonując lwią część.

Wydaje się, że wśród osób niebędących singlami unosi się pomysł, że odłączeni ludzie mają to łatwe. Przeglądając Tindera na moim telefonie lub błagając o szczegóły pierwszej randki, ci przyjaciele wzdychają marzycielsko i komentują, jakie mam szczęście, że jestem tak wolny, że nigdy nie wiem, dokąd zaprowadzi mnie noc, że mam romans i motyle zamiast apodyktycznej matki -in-law i nieokiełznane pierdy przede mną.

Ale oto, czego ludzie w związkach nie rozumieją: od samotnych kobiet oczekuje się pewnych rzeczywszyscy. Zakłada się, że to oni zostaną do późna i ugasią pożary, gdy coś pójdzie nie tak w pracy (spokojnie, bez narzekania i jednocześnie uspokajając wszystkich wokół), podczas gdy osoby z rodzinami wychodzą o 4:59. (Przepraszam, czy pokaz LCD Soundsystem Mam bilety na naprawdę mniej ważną wymówkę niż pokaz talentów twojego dziecka?) Jest prawie pewne, że niezamężna osoba dorosła rzuci wszystko, o co się troszczystarzejący się członkowie rodziny, co oczywiście wiąże się z pracą fizyczną i emocjonalną. A to od nas, singletonów, zależy utrzymanie relacji z obojgiem małżonkówisamotni przyjaciele:Jedno badaniewykazali, że w porównaniu z osobami samotnymi osoby w związku małżeńskim rzadziej utrzymują kontakt z rodziną oraz wspierają, pomagają i towarzysko z sąsiadami i przyjaciółmi. Może, tylko może, nie jesteśmy figlarnymi, leniwymi, wpatrującymi się w pępek, wyzwolonymi wolnymi duchami, którymi wydajemy się być.

Getty Images

Co nie jest pomyślane jako biada-to-mnie, bycie singlem jest do bani bitchfest. Uwielbiam moje życie towarzyskie, z jego mozaiką dat i klik, przyjaciół z pracy, kontaktów zawodowych, podróży i wszystkiego, co nie pozwala mi być samotnym. Ale chodzi mi o to: teraz toliczba samotnych kobiet przewyższa liczbę zamężnych kobiet w USA, musimy poszerzyć kontekst emocjonalnej pracy poza hetero-biały płot-płot-i-2.2-pudełko dla dzieci, aby objąć ciężkie niefizyczne podnoszeniewszystkokobiety robią dla mężczyzn w ich życiu. Żony i matki nie są obecnie jedynymi niesprawiedliwymi nosicielami emocjonalnej pracy i tak jak Hartley jest przerażona liczbą zadań, które automatycznie wchodzą w jej zakres, my też mamy dość.

Zauważenie, że komentarz koleżanki został zignorowany i powtórzenie go z uznaniem,technika znana jako amplifikacja: To emocjonalna praca. Aranżowanie happy hours w biurze: Tak, też emocjonalna praca. Wyjaśnianie światu, dlaczego niezamężne kobiety nie mogą zostać pominięte w tej rozmowie: Widzisz, dokąd to zmierza, a jeśli myślisz, że masz dość `` płaczących płatków śniegu z obsesją na własny temat '', wyobraź sobie, jak bardzo jesteś wyczerpanymyczuć.

Jesteśmy zmęczeni wyjaśnianiem gówna, którego nie powinniśmy. Jesteśmy zmęczeni wrzeszczeniem w kółko, aż nasze gardła są surowekobiety to ludzie, żeprzypadkowi mężczyźni na ulicy naprawdę każą nam się uśmiechać, żenasza zwykła egzystencja bez opieki nie zawsze jest, nie zawsze, powodem napaści.

significas más para mí de lo que piensas

Może dla mnie stawka jest niższa niż dla moich przyjaciół, którzy mają dzieci; może mój ładunek emocjonalny jest moją własną cholerną winą, ponieważ to ja, co prawda, badam rozkłady jazdy pociągów i ustawiam Doodles i, w przeciwieństwie do matki, która pamięta o planowaniu zastrzyków przypominających dla swojego dziecka, nikt nie umrze, jeśli wzniosę ręce. Ale tutaj, podobnie jak w przypadku małżeństw, socjalizacja działa trochę jak niewidzialne kajdanki. JestemŚrodkowy Zachód ikobieta, co jest jak automatyczna ocena na piątkę w przewidywaniu potrzeb wszystkich. Trudno jest zerwać z tym nawykiem. Próbuję znaleźć równowagę, poprosić o pomoc i po prostu odejść, gdy coś naprawdę nie jest moim problemem. Mógłbym błagać mężczyzn w moim życiu, aby podjęli się większości niefizycznych zadań. Ale cytując Hartleya: „O to właśnie chodzi - nie chcę o to pytać”.

PodążaćRedbook na Facebooku.